Στους πρόποδες του ορεινού όγκου Ασκίου-Μουρικίου, εκεί που συναντιούνται τα όρια των νομών Κοζάνης, Καστοριάς και Φλώρινας, βρίσκεται το φημισμένο Καστανόδασος και το ιστορικό χωριό Εμπόριο. Μπροστά τους απλώνεται ο καταπράσινος και εύφορος κάμπος της Δ. Εορδαίας.

Η φυσιογνωμία της περιοχής

Όρος Μουρίκι

Ένα βουνό κατάφυτο είναι το Μουρίκι, ανάμεσα σε δύο ψηλότερα του, το Άσκιο ή Σινιάτσικο και το Βίτσι. Με υψόμετρο 1.703 μ. στην κορυφή του, είναι και το Μουρίκι μέρος της λεγόμενης Μακράς Οροσειράς της Κοζάνης, μαζί με τα όρη Βελλιά, Άσκιο, Βούρινο, η οποία διασχίζει κάθετα το νομό και χωρίζει το λεκανοπέδιο της Εορδαίας -Φλώρινας - Κοζάνης από την κοιλάδα του άνω Αλιάκμονα. Γύρω του, τα γραφικά χώρια της πρώην επαρχίας Εορδαίας, που συγκροτούν το σημερινό δήμο Μουρικίου.
Οι πλαγιές του καλυμμένες από πυκνά, μικτά δάση δρυός και φυλλοβολών, με κυρίαρχη την οξιά, δίνουν την όψη ενός ειδυλλιακού, ορεινού τοπίου. Χλοερά ξέφωτα ξεχωρίζουν μες στα σκιερά δάση με τις βελανιδιές, τις καστανιές, τους κέδρους, τη μαυροπεύκη, τις οξιές και πολλά είδη δέντρων με άγριους καρπούς, όπως κρανιές, φουντουκιές, αγραπιδιές ή αγριοκερασίες. Νερά που αναβλύζουν από φυσικές πηγές ανάμεσα σε βρύα και βράχους σχηματίζουν φυσικές λεκάνες νερού, μικροί καταρράκτες λαξεύουν τις πέτρες δίνοντάς τους μορφές που μόνο η ίδια η φύση μπορεί να δημιουργήσει.
Το Μουρίκι αποτελεί και βιότοπο της αρκούδας και του λύκου, είδη που απειλούνται με εξαφάνιση, ενώ στα μονοπάτια εμφανίζονται αγριογούρουνα και ζαρκάδια. Βρίσκουν επίσης καταφύγιο σπάνια πουλιά, όπως ο καστανοφάγος, ο χρυσαετός, ο φιδαετός, η γερακίνα, και το βραχοκιρκίνεζο.



 


Εμπόριο
Το Εμπόριο είναι ένα χωριό της επαρχίας Εορδαίας, έδρα του δήμου Μουρικίου στο Νομό Κοζάνης. Είναι χτισμένο στην ανατολική πλευρά του ομώνυμου δασωμένου βουνού, σε ωραία γραφική τοποθεσία, σχεδόν κρυμμένο μέσα στην καστανόφυτη και πευκόφυτη βουνοπλαγιά. Τα λίγα ακόμη σωζόμενα Μακεδονίτικα σπίτια, η γραφική πλατεία, οι στενοί δρομίσκοι με τις βρύσες και ο Ναός του Αγίου Μηνά, πολιούχου και προστάτη του χωριού, δημιουργούν στον επισκέπτη την εντύπωση ενός παλιού ιστορικού χωριού.


 

Ιστορική αναδρομή
Ιστορική κοινότητα της Δυτικής Εορδαίας με πληθυσμό εδώ και τέσσερις δεκαετίες 1.000 κατοίκων. Τ' όνομα του, αναλλοίωτο ανά τους αιώνες, υποδηλώνει αυτό που ακριβώς υπήρξε τις τρεις τελευταίες χιλιετίες: "ΕΜΠΟΡΙΟ" δηλ. Εμπορικό Κέντρο μεσόγειο, εκεί όπου δεν υπήρχε άλλη πόλη. Κτισμένος ο οικισμός στις παρυφές παλαιού κάστρου (αναφέρεται στο "Περί κτισμάτων" έργο του σύγχρονου του Ιουστινιανού ιστορικού Προκόπιου) αποτελεί εξέλιξη - συνέχεια παλαιότερων οικισμών ή εγκαταστάσεων γύρω από την οχυρή αυτή θέση, ίχνη των οποίων βρέθηκαν κατά καιρούς και μαρτυρούν ότι ο τόπος κατοικήθηκε τουλάχιστον από την Νεολιθική εποχή. Τόπος φύση οχυρός αλλά και φιλόξενος για αυτούς που τον κατοίκησαν και τον κατοικούν. Τόπος εύφορος με πλούσια βλάστηση και πολλά νερά. Τόπος δασωμένος, τόπος ευλογημένος. Αρχαιολογικά ευρήματα του 5ου αιώνα φιλοξενούνται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Κοζάνης. Τμήματα του Κάστρου ανάμεσα στο Εμπόριο και Αναρράχη θυμίζουν στον διαβάτη ότι το χωριό κάποτε υπήρξε κέντρο όλης της περιοχής. Σημαντικός ιστορικός σταθμός η οθωμανική κατάκτηση. Η Εορδαία ερημωμένη πλέον εποικίζεται από Ασιάτες, Κονιόρους και Πουρούκους. Μέρος του τοπικού πληθυσμού για να αποφύγει τον εξανδραποδισμό μεταναστεύει ή τελικά εξισλαμίζεται. Οι λίγοι που αντέχουν αναδεικνύουν το εμπόριο σαν το μοναδικό αξιόλογο χριστιανικό κέντρο της Εορδαίας μέσα σε μια πλημμυρίδα αλλογενών. Έτσι για εκατό χρόνια 1760 - 1860 εγκαθίστανται εδώ ο μητροπολίτης των Μογλενών και στη συνέχεια ο Αρχιερατικός Επίτροπος του αφού ήδη είχε μεταφερθεί στη Φλώρινα η έδρα της Μητρόπολης. Ο Μακεδονικός αγώνας και εδώ ήταν σκληρός και αδυσώπητος με πολλά θύματα εκατέρωθεν.
Η απελευθέρωση Βρίσκει το Εμπόριο να κατοικείται και από 50 οικογένειες μουσουλμάνων που το 1927 ανταλλάχθηκαν με ισάριθμες οικογένειες προσφύγων από Μικρά Ασία και Πόντο κλείνοντας έτσι ένα σκοτεινό κεφάλαιο της ιστορίας του. Ακολουθεί Γερμανική κατοχή και εμφύλιος που αφήνει ανεξίτηλες πληγές στη περιοχή. Ο τόπος δεν μπορεί πλέον να θρέψει τα παιδιά του, ακολουθούν η μετανάστευση, η αστυφιλία κλπ. Οικονομικός μαρασμός, πληθυσμιακή αιμορραγία, κρατούν τον πληθυσμό καθηλωμένο εδώ και 45 χρόνια. Παρ' όλα αυτά, ο οικισμός παραμένει από τους σημαντικότερους της περιοχής Εορδαίας.

 

 

Κεντρική Σελίδα Παρουσίαση Ξενώνα Τιμές & Πολιτική Δημοσιεύσεις Οδηγίες Ταξιδιού Επικοινωνία Γνωρίστε μας Τοπικά έθιμα-Εκδηλώσεις Προτάσεις